ابزار منو ثابت

به دنبال گناهی هستم که مجازاتش تبعید به قلب دوستان قدیمی باشد .

فقط حرف از آزادی نزن که دوست دارم تا ابد زندونی قلب تو باشم . . .

گفتمش آغاز درد عشق چیست ؟ گفت آغازش سراسر بندگیست

گفتمش پایان آن را بگو ؟ گفت پایانش همه شرمندگیست

گفتمش درمان دردم را بگو ؟ گفت درمانی ندارد ٬ بی وفاست .

گفتمش یک اندکی تسکین آن ؟ گفت تسکینش همه سوز و فناست . . .

 صدای آب میآید ٬ در حوض دلتنگیم چه میشوئی ؟

کمی آهسته تر … ماهی کوچک دلم را در میان دستانت نمیبینی ؟؟

 جاده ی مبهم خاطرت تلخم را درین نیمه راه می نگرم و سکوت می کنم ‼

قطره های نقره ای اشک هایم را هنگام خشم لمسیده و سکوت می کنم ‼

مرغ خسته ی حسرت دستانم را در آغوش می گیرم و سکوت می کنم ‼

دلبستگی های فریبانه ی شهر را نظاره کرده و سکوت می کنم ‼

آن گاه که در قیل وقال مردم شهر گم می شوم ، سکوت می کنم ‼

ناز و کرشمه های کودکانه ام را به تاراج سیمرغ می گذارم و باز سکوت می کنم ‼

ستاره ی امید را در هاونگ لیلی کوبیدم و سکوت کردم

تا شاید از خرده هایش باغچه ای پر از مریم یاس را روی صفحه ی سپید چشمانم نقاشی کنم
در پایان نیز مطمئن باش نقش تو را با رنگ سکوت رنگ آمیزی می کنم...

باز سکوت می کنم....

نفرین به اون کسایی که روی دلا پا می ذارن تا که می بینن عاشقی میرن و تنهات می ذارن نفرین به آدمایی که تو سینه ها دل ندارن عاشق عاشق کشین ، رحم و مروت ندارن

گاهی دلتنگ می شوم
دلتنگتر از همه دلتنگی ها
گوشه ای می نشینم
و حسرت ها را می شمارم
و باختن ها را،
و صدای شکستن ها را…

نمی دانم کدامین امید را
ناامید کرده ام
و کدام خواهش را نشنیدم
و به کدام دلتنگی خندیدم
که این چنین
دلتنگم
دلتنگم،
دلتنگ …!