ابزار منو ثابت

به گزارش گروه وبگردی ممتازنیوز: ظهور این شلوارها در ایران بحث و جدل هایی را در یک سال گذشته به همراه داشته است. بخشی از محافظه کاران صفحه ای را در فیس بوک با عنوان “از ساپورت بدم می آید” راه اندازی کرده اند.  این افراد معتقدند زنانی که این شلوار را به تن کنند چارچوب های اسلامی را رعایت نمی کنند.

همچنین این عبارت “حمله لشکر ساپورت ها به تهران” رواج بسیاری در میان محافظه کاران ایرانی داشته است.

اما وظیفه مسئولین امر در برخورد با این اپیدمی چگونه باید باشد به عنوان مثال یک چاقو هم می تواند به ما در غذا پختن کمک کند هم در ارتکاب به جرم . حال باید دید که ساپورت اگر تحت کنترل باشد مفید واقع می شود یا مضر.

البته در خوشبینانه ترین حالت می توان گفت که چند سال پیش هم مانتوهای کوتاه رواج یافته بود که به آرامی از سوی استفاده کنندگان کنار گذاشته شد زیرا مُد، زمانی بوجود می آید و مدتی بعد اضمحلال می یابد. رویکرد جوانان و بویژه دختران به استفاده از قلیان را می توان در همین چارچوب تببین کرد. اما آیا این دلیلی برای عدم کنترل این اپیدمی خواهد شد یا لازم است جامعه را با فرهنگ استفاده از این چنین کالاهایی آشنا کنیم چرا که روشنگری و بصیرت دهی در موضوعات مختلف  بازخورد بسیار بهتری را در مقابل رفتار قهر آمیز خواهد داشت.
پارسال مانتوی کوتاه و قلیان  ،امسال ساپورت و سال آینده  چیز دیگری دغدغه فرهنگ جامعه ما خواهد بود اینجاست که تبیین و اقدام عملی و تبلیغاتی و فرهنگ سازی گسترده با تمام توان و تجهیزات در راستای اشاعه سبک زندگی اسلامی راه گشا و سدی استوار در برابر سنگ پرانی های فرهنگ های بیگانه خواهد بود.

برید به ادامه مطلب...

برید به ادامه مطلب.....

وقتی پاره تنت جواب تلفنتو نمی ده لزوما در حال خیانت نیست، شاید گوشی شو جا گذاشته یا نشنیده.

این که سوار تاکسی شده و می گه من کرایه ندارم بدم لزوما گدا نیست، شاید کیفشو گم کرده.

وقتی پولت گم می شه اونی که میاد خونه تونو تمیز می کنه لزوما دزده نیست، شاید یه جا گذاشتی که یادت رفته.

این که داری زخم رو صورت و بازوشو قضاوت می کنی، لزوما لات نیست و شاید توی تصادف این طوری شده.

این که داری زیرلب  بد و بیراه یا فریادشو قضاوت می کنی، لزوما بی فرهنگ نیست، شاید روز سختی داشته...

بیاین از امروز قضاوت نکنیم، خود ما هم روزای سخت داشتیم مگه نه؟

پسره تعریف میکرد:

تو حیات دانشگاه یه نفر یقه پیـرهنمو گرفت، فهمیده بود از خواهرش خوشم میاد.

بچه‌ها دور ما حلقه زده بودند و فریاد میکشیدن....... قــورتــش بـده....چون هیکلم بزرگ بود.

اون هی مشت میزد و من فقط دفاع میکردم...باز اون مشت میزد و من فقط و فقط دفاع میکردم.

بالاخره یه خراش کوچیکی رو صورتم افتاد.

فرداش خواهرش به من گفت حداقل تو هم یه مشت میزدی؟!!!

روم نشد بهش بگم....آخـــ ــــ ـه چشـمــــ ـــ ـاش شبیــــ ـه تــو بــــ ـود...

یادتونه سر کلاس تخته پاک کن رو خیس میکردیم

میکشیدیم رو تخته فکر میکردیم خیلی تمیز شد بعد که تخته خشک میشد میدیدم چه گندی زدیم...!

نمیدونم چرا بعضی وقتا درست زمانی که فکر می کنیم

همه چی خیلی خوبه . یهو معلوم میشه که چه گندی زدیم به زندگی!!!!

پدران ما هرگز جمله عاشقانه ای به مادرانمان نگفتند 
شعری از نیما و سهراب برا یشان نخواندند ... 
شعر کوچه را از بر نداشتند ... 
پس چگونه بود تا همیشه در کنار هم ماندند 
و گذشتند از آرزوهایی که ما نه به آن می رسیم 
و نه از آن می گذریم حتی به بهای گذشتن از "هم"......