رفتاری كار روزانه مجال بیداری خود درونی و برتری را نمی دهد. برای رسیدن و پیدا كردن خود درونی سعی كنید با خود خلوت كنید.

به راستی كه ابلهان انسانهای خوشبختی هستند، زیرا هرگز پی به تنهایی خود نمی برند.

تنهایی برای جوان ارزشمند و برای پیر آزار دهنده است.

هر كس در دنیا باید یكی را داشته باشد كه حرفهای خود را به او بزند؛ آزادانه و بدون رودربایسی و خجالت. به راستی انسان از تنهایی دق می كند

زمانی كه پریان از رقصیدن و روحانیون از گوشه نشینی دست برداشتند، عمر دنیای شاد به پایان رسید.

در كنارمان دلبر هست و اگر نیست، در سفر رسیدن به اویم؛ پس تنهایی وجود ندارد.

چه بسیار آدمیان نادانی كه مهربانی شایستگان را بر نمی تابند. آنها در نهایت یا به بردگی تیزدندانان گرفتار آیند و یا چهره زشت تنهایی را آشكارا ببینند

یقین داشته باش آن كسی كه عیبهای تو را در خلوت باز گو می كند، دوست تو است. زیرا خود را باخشم و كینه تو روبرو می سازد و از این كار هیچ باك ندارد. انگشت شمارند كسانی كه بتوانند چنین وضعی را تحمل كنند. بیشتر مردم خواستار شنیدن ستایشند و این ستایش دوستی یكی از بلاهایی است كه بیشتر از هر چیز نوع بشر را می فریبد و جادو می كند.